ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΛΥΣΗΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΒΕΛΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΟΥΣ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΥΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΓΙΑ ΤΑ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ 

Στους ισχυρισμούς του πρωθυπουργού περί «ανοδικής πορείας των εισοδημάτων» του επιστρέφουμε την παραδοχή του πριν από μερικά χρόνια,  ότι «δεν μπορεί να ζει με 700 € το μήνα». 

Ο ίδιος όμως υποχρεώνει τους Έλληνες να ζουν με «800€ και κάτι»…

ΑΠΟ ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ 

 

ΚΥΡΙΑΚΗ 23 ΜΑΡΤΙΟΥ 2025

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ 

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΒΕΛΟΠΟΥΛΟΣ: Ο "ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΤΟΥ ΔΙΧΑΣΜΟΥ" ΔΕΝ ΔΙΚΑΙΟΥΤΑΙ ΝΑ ΟΜΙΛΕΙ ΠΕΡΙ "ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ" ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΕΠΕΤΕΙΟΥ ΤΗΣ ΕΘΝΕΓΕΡΣΙΑΣ 

Είναι τραγελαφικό ο πρωθυπουργός του διχασμού και των ύβρεων κατά των Ελλήνων (τοξικοί, ψεκασμένοι, «ανεμβολίαστοι» κλπ) να ομιλεί περί «εθνικής ενότητας» για την ημέρα της επετειου της Εθνεγερσίας.

ΥΓ: Η εθνική επέτειος για την Ελληνική Επανάσταση και ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου «ξέπεσαν» σε «ημέρα ανεξαρτησίας»;

ΑΠΟ ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ 

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ 

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΒΕΛΟΠΟΥΛΟΣ: ΥΠ' ΑΡΙΘΜΟΝ ΕΝΑ ΕΧΘΡΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ Ο ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ 

Δεν γνωρίζαμε ότι ο εθνικός στόχος των Ελλήνων είναι να είμαστε πελάτες των οπλικών συστημάτων Γερμανίας, Γαλλίας και Βρετανίας. 

Και όμως, ο πρωθυπουργός πέτυχε το «ακατόρθωτο»: Να μας κάνει τώρα και εν δυνάμει πελάτες των εχθρών μας Τούρκων και μαλιστα με εγγύηση τις καταθέσεις των Ελλήνων. 

Εάν αυτός είναι «εθνικός στόχος» τότε ο πρωθυπουργός με αυτά που λέει και κάνει είναι ο «υπ’ αριθμόν ένα εχθρός της Ελλάδας».

ΑΠΟ ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ 

 ΔΕΥΤΕΡΑ 17 ΜΑΡΤΙΟΥ 2025       ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ

ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΛΥΣΗΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΒΕΛΟΠΟΥΛΟΥ  ΓΙΑ ΑΝΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟ: ΥΠΟΥΡΓΟΙ Ή ΜΕΛΗ "ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ";

Αυτός δεν ήταν ανασχηματισμός, ήταν ναυάγιο, όπως ναυάγιο είναι και η κυβέρνηση, αλλά ναυαγοσώστες για τη ΝΔ δεν  υπάρχουν.

Υπουργοί, που έβριζαν τους συγγενείς των θυμάτων των Τεμπών, παρέμειναν στην θέση τους. Άλλος υπουργός, μέλος της Solidarity Now και εμπλεκόμενος με τον Σόρος, άλλος έπαιρνε από το Ταμείο Ανάκαμψης λεφτά, τεράστια χρέη ένας άλλος, άλλος υβριστής των συγγενών των θυμάτων των Τεμπών, ο άλλος οπαδός των κατεχομένων στην Κύπρο και μία άλλη με σχέσεις με προφυλακισμένο για το έγκλημα των Τεμπών. Μιλάμε για υπουργούς ή για μέλη οργανωμένου εγκλήματος;

Αλήθεια, αρχηγός ποιος είναι; Ήρεμα ρωτάμε…

ΑΠΟ ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

 ΔΕΥΤΕΡΑ 17 ΜΑΡΤΙΟΥ 2025

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ

ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΛΥΣΗΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΒΕΛΟΠΟΥΛΟΥ: ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ Ο Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ ΚΑΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ

Ο πρωθυπουργός, όταν μιλάει στους Έλληνες για επιστροφή από τα υπερκέρδη της δήθεν πάταξης της φοδιαφυγής, εννοεί τα κέρδη της υπερφορολόγησης και του ακριβού ΦΠΑ μέσω της ακρίβειας.

Ο πρωθυπουργός ή δεν ξέρει και τα λέει αυτά, ή ξέρει και λέει ψέμματα. Ό,τι και να ισχύει από τα δύο, τον καθιστούν αυτόν και την κυβέρνησή του επικίνδυνους για τους Έλληνες. 

ΑΠΟ ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

 ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ: ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΛΥΣΗΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΒΕΛΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΑ ΕΞΟΡΓΙΣΤΙΚΑ "ΜΑΘΗΜΑΤΑ" ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΠΕΡΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

ΚΥΡΙΑΚΗ 16 ΜΑΡΤΙΟΥ 2025

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΛΥΣΗΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΒΕΛΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΑ ΕΞΟΡΓΙΣΤΙΚΑ "ΜΑΘΗΜΑΤΑ" ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΠΕΡΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

Ο Κ. Μητσοτάκης είναι ο τελευταίος που δικαιούται να ομιλεί περί δημοκρατίας.

Το επιτελικό, προσωπικό, κομματικό κράτος που ο ίδιος δημιούργησε, ακόμα και η επιλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας ήταν βαθιά κομματική.

Παρ' ότι ο ίδιος απέκτησε την απόλυτη εξουσία από τις απ' ευθείας αναθέσεις, μέχρι την απόλυτη καταστολή (πανδημία), ουδέποτε ανέλαβε την ευθύνη των πράξεων του, ακόμα και για το έγκλημα των Τεμπών.

Είναι αδιανόητο λοιπόν ο Κ. Μητσοτάκης να επικαλείται την «δημοκρατία», διότι θυμίζει την ιστορική ρήση του Θουκυδίδη: «Στα λόγια  [η Αθήνα] ήταν Δημοκρατία αλλά στην πράξη ήταν ενός ανδρός αρχή [του Περικλέους].

ΑΠΟ ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

 ΚΥΡΙΑΚΗ 16 ΜΑΡΤΙΟΥ 2025

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΔΟΞΙΑΔΗ

Η «κυβέρνηση των αρίστων» δεν άντεξε έναν «Αρίστο» και το «δοξάστε με» δεν κράτησε ούτε ένα 24ωρο…

ΑΠΟ ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η χρήση όρων όπως "συνωμοσιολογία" και "εργαλειοποίηση" από κυβερνήσεις ή άλλες εξουσίες μπορεί να εξυπηρετεί διάφορους σκοπούς, ανάλογα με το πλαίσιο και τις προθέσεις τους. Αυτοί οι όροι συχνά χρησιμοποιούνται ως ρητορικά εργαλεία για να διαχειριστούν την κοινή γνώμη, να επηρεάσουν τη δημόσια αντίληψη ή να αποδυναμώσουν αντιφωνίσεις. Οι λόγοι για τους οποίους μια κυβέρνηση μπορεί να χρησιμοποιεί αυτούς τους όρους περιλαμβάνουν:

---

1. Αποδυνάμωση Κριτικών Φωνών

• Δυσφήμιση των αντιφρονούντων: Ο χαρακτηρισμός μιας άποψης ως "συνωμοσιολογίας" μπορεί να αποσκοπεί στη δυσφήμιση των ανθρώπων που την εκφράζουν, παρουσιάζοντάς τους ως αβάσιμους, παράλογους ή ακόμη και επικίνδυνους.

• Αποφυγή αντιμετώπισης της ουσίας: Αντί να αντιμετωπίζουν τα επιχειρήματα των κριτικών, η χρήση αυτών των όρων μπορεί να αποσκοπεί στην απόκλιση της προσοχής από την ουσία των ζητημάτων.

---

2. Διατήρηση Ελέγχου της Αφήγησης

• Καθιέρωση του κυρίαρχου αφηγήματος: Η χρήση όρων όπως "συνωμοσιολογία" μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να ενισχύσει το κυρίαρχο αφήγημα και να αποκλείσει εναλλακτικές ερμηνείες ή απόψεις.

• Προστασία της νομιμότητας: Αν μια κυβέρνηση αντιμετωπίζει κριτική που αμφισβητεί τις αποφάσεις ή τις πολιτικές της, η ετικέτα της "συνωμοσιολογίας" μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να διατηρήσει την εικόνα της νομιμότητας και της αξιοπιστίας της.

---

3. Κοινωνικός Εξευτελισμός και Απομόνωση

• Στιγματισμός των κριτικών: Ο χαρακτηρισμός μιας άποψης ως "συνωμοσιολογίας" μπορεί να οδηγήσει στον κοινωνικό στιγματισμό των ανθρώπων που την υποστηρίζουν, αποθαρρύνοντάς τους από το να εκφραστούν δημόσια.

• Δημιουργία κοινωνικής πίεσης: Η χρήση αυτών των όρων μπορεί να δημιουργήσει μια ατμόσφαιρα όπου οι άνθρωποι φοβούνται να εκφράσουν διαφορετικές απόψεις, λόγω του κινδύνου να χαρακτηριστούν ως "συνωμοσιολόγοι" ή "εργαλειοποιημένοι".

---

4. Πολιτικοποίηση της Κριτικής

• Διχασμός και πολωση: Η χρήση αυτών των όρων μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να πολωθεί η κοινωνία, χωρίζοντάς την σε "υπέρμαχους" και "αντιπάλους" της κυβέρνησης ή του κατεστημένου.

• Αποποίηση ευθυνών: Αν μια κυβέρνηση αντιμετωπίζει κριτική για αποτυχίες ή λάθη, η ετικέτα της "συνωμοσιολογίας" μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να αποποιηθεί τις ευθύνες της και να κατευθύνει την προσοχή σε "εξωτερικούς εχθρούς" ή "κακούς παράγοντες".

---

5. Εργαλειοποίηση της Επιστήμης ή της Εξουσίας

• Απόλυτη νομιμοποίηση των αποφάσεων: Η χρήση του όρου "εργαλειοποίηση" μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να υποδηλώσει ότι οι κριτικοί χρησιμοποιούν πληροφορίες ή επιχειρήματα με κακόβουλο τρόπο, ενώ η κυβέρνηση παρουσιάζεται ως αντικειμενική και επιστημονική.

• Αποκλεισμός διαλόγου: Η ετικέτα της "εργαλειοποίησης" μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να αποκλείσει τον διάλογο, υποστηρίζοντας ότι οι κριτικοί δεν ενδιαφέρονται για την αλήθεια, αλλά για πολιτική ή προσωπική ωφέλεια.

---

6. Προστασία Συμφερόντων

• Απόκρυψη πραγματικών κινήτρων: Η χρήση αυτών των όρων μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να αποκρύψει τα πραγματικά κίνητρα πίσω από ορισμένες πολιτικές ή αποφάσεις, παρουσιάζοντάς τες ως αδιαμφισβήτητες και για το κοινό καλό.

• Αποτροπή έρευνας: Αν μια κυβέρνηση ή μια ομάδα εξουσίας φοβάται ότι οι κριτικές μπορεί να οδηγήσουν σε περαιτέρω έρευνα ή διαφάνεια, η χρήση αυτών των όρων μπορεί να αποσκοπεί στην αποτροπή τέτοιων εξελίξεων.

---

7. Χειραγώγηση της Κοινής Γνώμης

• Δημιουργία εχθρών: Η χρήση αυτών των όρων μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να δημιουργήσει την εικόνα ενός "εχθρού" (π.χ. "συνωμοσιολόγοι", "κακούς παράγοντες") που απειλεί την κοινωνική συνοχή ή την εθνική ασφάλεια.

• Ενίσχυση της υπακοής: Με την αποδυνάμωση των κριτικών φωνών, μια κυβέρνηση μπορεί να ενισχύσει την υπακοή των πολιτών στις πολιτικές της, παρουσιάζοντάς τες ως τη μόνη λογική και αποδεκτή επιλογή.

---

Συμπέρασμα

Η χρήση όρων όπως "συνωμοσιολογία" και "εργαλειοποίηση" μπορεί να είναι μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής για να διαχειριστεί η κυβέρνηση την κοινή γνώμη, να αποδυναμώσει τις αντιφωνίσεις και να διατηρήσει τον έλεγχο του αφηγήματος. Ωστόσο, αυτή η προσέγγιση μπορεί να υπονομεύσει τη δημοκρατική διαδικασία, τον ανοιχτό διάλογο και την ελευθερία της έκφρασης. Είναι σημαντικό οι πολίτες να διατηρούν μια κριτική σκέψη και να αμφισβητούν τόσο τις κυβερνητικές αφηγήσεις όσο και τις αντιφωνίσεις, προκειμένου να διασφαλιστεί η διαφάνεια και η ευθύνη των εξουσιών.

Η στάση της Κυβέρνησης των "αρίστων" στην κριτική και την αμφισβήτηση του κυρίαρχου πολιτικού αφηγήματος

Η στάση της Κυβέρνησης των "αρίστων" στην κριτική και την αμφισβήτηση του κυρίαρχου πολιτικού αφηγήματος

Η κριτική και η αμφισβήτηση του κυρίαρχου πολιτικού αφηγήματος είναι θεμελιώδες δικαίωμα σε μια δημοκρατική κοινωνία. 

Ωστόσο, σε ορισμένες περιπτώσεις, οι κριτικές φωνές μπορεί να αντιμετωπίζονται με στερεότυπα και εργαλειοποιήσεις που αποσκοπούν στο να τις δυσφημήσουν ή να τις αποδυναμώσουν. 

Αυτά τα στερεότυπα και οι τακτικές μπορεί να περιλαμβάνουν:

1. Ετικέτα της "Συνωμοσιολογίας"

Απομόνωση και δυσφήμιση: Οι κριτικές απόψεις συχνά χαρακτηρίζονται ως "συνωμοσιολογικές" χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η ουσία των επιχειρημάτων. Αυτή η τακτική αποσκοπεί στη δημιουργία μιας εικόνας ότι οι κριτικοί είναι αβάσιμοι, παράλογοι ή ακόμη και επικίνδυνοι.

Στιγματισμός: Η χρήση της λέξης "συνωμοσιολόγος" μπορεί να οδηγήσει στον στιγματισμό των ατόμων που εκφράζουν ανησυχίες, κάτι που μπορεί να αποθαρρύνει άλλους από το να εκφραστούν.

2. Εργαλειοποίηση της Επιστήμης

Εξουδετέρωση της κριτικής: Η επιστήμη μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως εργαλείο για να δικαιολογηθεί η απόρριψη κάθε κριτικής, υποστηρίζοντας ότι οι κριτικοί "δεν ακολουθούν την επιστήμη". Αυτό μπορεί να αποκρύψει νόμιμες επιστημονικές διαφωνίες ή ανησυχίες.

Αποκλεισμός διαλόγου: Η υπερβολική αναφορά στην "επιστημονική συναίνεση" μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να αποκλείσει τον διάλογο και να αποδυναμώσει τις φωνές που θέτουν ερωτήματα ή προτείνουν εναλλακτικές προσεγγίσεις.

3. Πολιτικοποίηση της Κριτικής

Προσκόλληση πολιτικών ταμπελάδων: Οι κριτικές φωνές μπορεί να ταυτίζονται με συγκεκριμένες πολιτικές ιδεολογίες ή κόμματα, με σκοπό να αποδυναμωθεί η αξιοπιστία τους. Αυτή η τακτική μπορεί να οδηγήσει στην πολωση του διαλόγου και στην απόρριψη των επιχειρημάτων χωρίς να εξεταστεί η ουσία τους.

Διχασμός: Η πολιτικοποίηση της κριτικής μπορεί να δημιουργήσει διχασμό στην κοινωνία, χωρίζοντας τους πολίτες σε "υπέρμαχους" και "αντιπάλους" του κυρίαρχου αφηγήματος.

4. Χρήση των Μέσων Ενημέρωσης

Επιλεκτική κάλυψη: Τα μέσα ενημέρωσης μπορεί να επιλέγουν να καλύψουν μόνο τις απόψεις που ευθυγραμμίζονται με το κυρίαρχο αφήγημα, ενώ αγνοούν ή δυσφημίζουν τις κριτικές φωνές.

Δημιουργία εικόνας: Η δημιουργία μιας αρνητικής εικόνας των κριτικών, είτε ως "ακραίων", είτε ως "μη ρεαλιστών", μπορεί να οδηγήσει στην κοινωνική απομόνωσή τους.

5. Κοινωνικός Εξευτελισμός

Χλευασμός και ειρωνεία: Οι κριτικές φωνές μπορεί να αντιμετωπίζονται με χλευασμό και ειρωνεία, με σκοπό να υποβαθμιστεί η σοβαρότητα των επιχειρημάτων τους.

Κοινωνικός αποκλεισμός: Οι άνθρωποι που εκφράζουν κριτικές απόψεις μπορεί να αντιμετωπίζουν κοινωνικό αποκλεισμό ή να θεωρούνται "εκτός τόπου και χρόνου".

6. Απειλή για την Εθνική Ασφάλεια

Επικίνδυνες απόψεις: Οι κριτικές φωνές μπορεί να παρουσιαστούν ως απειλή για την εθνική ασφάλεια ή τη δημόσια υγεία, με σκοπό να δικαιολογηθεί η καταστολή τους.

Χρήση της νομοθεσίας: Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να χρησιμοποιηθεί νομοθεσία για να περιοριστεί η έκφραση κριτικών απόψεων, υπο την προστασία της "δημόσιας τάξης" ή της "κοινωνικής συνοχής".

Συμπέρασμα

Η εργαλειοποίηση αυτών των στερεοτύπων και τακτικών μπορεί να οδηγήσει στη δυσφήμιση και στην καταστολή των κριτικών φωνών, υπονομεύοντας τον δημοκρατικό διάλογο και την ελευθερία της έκφρασης. Είναι σημαντικό να διατηρούμε μια κριτική σκέψη και να ενθαρρύνουμε τον ανοιχτό διάλογο, χωρίς να επιτρέπουμε την ετικετοποίηση ή τον αποκλεισμό των διαφορετικών απόψεων. Η διαφάνεια, η ειλικρίνεια και ο σεβασμός στην πολυφωνία είναι βασικές αρχές για μια υγιή δημοκρατική κοινωνία.

Πηγή: deepseek. 

 ΚΥΡΙΑΚΗ 2 ΜΑΡΤΙΟΥ 2025

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΛΥΣΗΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΒΕΛΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΟΝ Κ.ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ: ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΦΥΛΑΚΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΝΟΧΟΥΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΕΞΑΓΝΙΣΜΟΣ ΜΕΣΩ "ΠΟΡΙΣΜΑΤΩΝ"

Από τη σημερινή ανάρτηση του πρωθυπουργού κρατούμε την τελευταία παράγραφο, για να μην ξεχάσουμε και να μη ξαναζήσουμε «νέα Τέμπη».

Για να επιτευχθεί όμως αυτός ο στόχος, πρέπει να αποδεχτούν όλα τα κόμματα την πρόταση της Ελληνικής Λύσης, ήτοι:

1) Πραγματικά Ανεξάρτητοι εμπειρογνώμονες και Ευρωπαίος εισαγγελέας να αναλάβουν την έρευνα
2)Ταυτόχρονη απομάκρυνση όλων των δικαστών και ανακριτών που ενεπλάκησαν στην υπόθεση και δεν είναι αποδεκτοί από τους συγγενείς.
3) Ενεργή συμμετοχή όλων των τεχνικών συμβούλων των οικογενειών των θυμάτων και όχι επιλεκτικά.

Η νέα αυτή η επιτροπή υπό τον ευρωπαίο εισαγγελέα μαζί με τους πραγματογνώμονες των συγγενών, θα βγάλουν ένα πραγματικό πόρισμα και όχι ένα πόρισμα όπως το τελευταίο των «φίλων του κυρίου Μητσοτάκη».

Απόδοση δικαιοσύνης σημαίνει να τιμωρηθούν και να οδηγηθούν στη φυλακή όλοι οι υπεύθυνοι και όχι να «εξαγνιστούν» από δήθεν «πορίσματα».

ΥΓ: Ένας πρωθυπουργός που ομολογεί ότι η γραμμή Αθήνα – Θεσσαλονίκη θα είναι ασφαλής σε δύο χρόνια, δηλαδή «πάμε και όπου βγει μέχρι το 2027», έπρεπε ήδη να έχει παραιτηθεί.

ΑΠΟ ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ